Wie betaalt de rekening van de warmtewet?

De Warmtewet 2.0[1] komt eraan en dat zorgt voor commotie. Wat heb ik ermee te maken? Waarom komt hij er? Welke invulling krijgt hij? Goede vragen, waar de NRC  antwoord op geeft. Erg verhelderend, maar Polderwarmte mist een belangrijke vraag: wie betaalt de rekening van de warmtewet? Uit onderzoek van Motivaction (blz. 11-12) blijkt namelijk dat kosten besparen de belangrijkste reden is voor verduurzaming en dat de kosten de grootste zorg van duurzame energie is.

Simplistisch gezegd zijn er twee manieren: óf de bewoner betaalt het warmtenet via belastingen, of een groene investeerder neemt de financiële risico’s jarenlang voor zijn rekening. Als de gemeente besluit om bijvoorbeeld door een aanbesteding een warmtebedrijf aan te wijzen, dient de gemeente zelf vooronderzoek te verrichten. Welke warmtebronnen zijn er? Hoeveel afnemers zijn er? Dit werk wordt uitbesteed aan adviesbureaus en de factuur komt bij de gemeente te liggen, die dit van belastinggeld betaalt. Uiteindelijk wint (hopelijk) de beste partij de aanbesteding, die vervolgens volle zeggenschap heeft over het warmtenet.

Maar er is nog een andere manier om de beste partij boven water te krijgen: marktwerking. Door groene investeerders die met een groene visie de financiële risico’s op zich willen nemen, is er geen belastinggeld bij deze optie gemoeid. Een marktpartij doet namelijk zelf onderzoek naar hoe aantrekkelijk mogelijk zij een warmtenet kunnen aanbieden, klein of groot. Dit zorgt er automatisch voor dat de prijs niet tot nauwelijks hoger is dan de actuele lasten, want anders zijn er geen afnemers of neemt een concurrerende marktpartij een voorsprong. De bewoner heeft namelijk keuzevrijheid en zal daarom alleen voor een aantrekkelijk aanbod kiezen. Polderwarmte is daarom continu bezig met het aanscherpen van hun aanbod. Deze ‘commerciële’ optie is vaak goedkoper voor de bewoner. Betaalbaarheid is een belangrijke pijler van Polderwarmte.

Hoewel warmtebedrijven ook zonder regie van gemeenten een warmtenet kunnen aanleggen, zorgt een samenwerking voor veel voordelen. Zo kunnen bijvoorbeeld infrastructurele werkzaamheden tegelijk uitgevoerd worden en ontstaat er een betere oplossing voor lastig aan te sluiten (buiten)gebieden of bewoners. Met verduurzaming van de stad als gezamenlijk doel, is een transparant gesprek vaak de sleutel tot succes.

[1] De Warmtewet is een Nederlandse wet die op 1 januari 2014 van kracht is geworden. De wet geeft regels omtrent stadsverwarming, blokverwarming en warmte-koude-opslag en is gericht op de levering aan kleinverbruikers zoals consumenten. De hoofdpijlers van de Warmtewet 2 zijn marktordening, tariefregulering en verduurzaming (Bron: Wikipedia)

 

2 antwoorden op “Wie betaalt de rekening van de warmtewet?”

  1. Op dit moment is de markt voor warmte nog vrij. Waarom legt Polderland dan geen warmtenetten aan in 10 tallen wijken??

    1. Beste Arien, je vraag raakt de kern van het blogje. Behalve dat wij als regionaal georienteerd bedrijf natuurlijk ook keuzes moeten maken in waar we onze middelen en tijd op inzetten en dus niet met tientallen wijken tegelijk bezig kunnen zijn, is helaas de markt ook niet meer zo vrij als je zou denken. Met de huidige (en komende) regel- en wetgeving kan een gemeente de aanleg van een warmtenet flink vertragen en tegenhouden, vaak met de reden dat graag regie wordt gehouden op de energietransitie. En dat gebeurt helaas ook regelmatig. Niet iedere wijk en gemeente heeft voldoende bronnen en mogelijkheden om een warmtenet opportuun aan te leggen, maar Polderwarmte ontwikkelt er momenteel verschillende, volledig voor eigen rekening en risico. Aangezien wij niet groot genoeg zijn om alle mogelijkheden te overzien, houden we ons natuurlijk altijd aanbevolen voor tips 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *